Het eerste stucwerk en daarvoor.

Alle naden tussen de gipsplaten moeten worden beplakt met glasvezeltape. Alle wanden en een groot deel van de plafonds moeten voorgestreken worden met een roze mengsel waarin zand zit, een soort "brug" tussen het gladde karton en het gips wat er op komt. Het plakken van het band plakken en het smeren van dat roze spul doen we zelf.
Inmiddels zijn daarnaast door de timmerman alle kozijnen geplaatst en heeft Jan Dirk alle overgangen tussen de kozijnen en wanden van latjes voorzien. De latjes steken net iets door ten opzichte van de wand zodat de stukadoor daar tegen aan kan smeren.

Het spul spettert als je een beetje enthousiast smeert. We komen onder te zitten. Hier gaat het 40 jaar oude trainingsjasje aan onderdoor.

Ze zeggen dat het er niet meer uitgaat. We beginnen dat te geloven want het plakt erg en wordt erg hard. Ook onze handschoenen staat stijf van die rommel.

En ook onze schoenen zitten onder de roze spikkels. Nu liepen we er de laatste tijd al bij in twijfelachtige kledij, maar nu is het wel heel bar geworden.

Het hele pand is inmiddels van kleur verschoten naar lichtroze. Het ziet er niet uit. Wat zal dat mooi worden als het glad wit is.
In totaal hebben we 430 m2 voorbewerkt. Reuzenklus dus.
Laat nu de stukadoor maar komen.

Afgelopen maandag was het zover! Het spuit-apparaat om het gips op de wanden te flodderen hier nog onder het dekje.

Er wordt begonnen met de gastenkamer beneden, die moet behangklaar worden gemaakt, want daar komt glasvezelbehang op. Martien gaat ons daarbij helpen heeft hij beloofd.
Hier is de eerste lading stuc op de wanden gespoten. Zo klaar, en dan begint het langdurig strijken en smeren.

Van grof naar fijn. Om de vele wandcontactdozen heen.

De ramen hadden we gelukkig afgeplakt (ja, ook dat nog). Profieltjes langs de hoeken: dat wordt mooi scherp en strak zo.

En zo is het als het 'behangklaar' is. Het plafond komt later, dat wordt schuurwerk en is dan in één keer klaar.

Mooi glad en - nog nat - grijswit. De weg naar logeer-klaar voor gasten is nog lang.....

Het schoonspuiten van de machine levert een grote gipswolk op.
Dinsdagochtend bleek de stukadoor ziek te zijn, dus daarmee werd het stuc-feest even stopgezet.

Dat geeft ons wel de ruimte om al alle koplatten die straks op de kozijnen moeten komen twee keer in de grondverf te zetten. Zo werd het atelier even een koplattenschilderwerkplaats. Komende week hopelijk weer verder met het stucwerk.

En nu de rest van de dekvloeren!

Tussen de volgende plaatjes van donderdagavond:

een hele machinekamer zo langzamerhand: dertien groepen en 1,8km slang in het hele gebouw.
Donderdagavond rond elf uur lag het er in.

De slangen liggen klaar: vrijdagochtend om een uur of zeven kan de pomp gaan lopen! We konden rustig gaan slapen.

Alle rotzooi aan gereedschap, restanten tegels die er nog op moeten, plaatmaterialen hebben we verplaatst naar de kamer die al een dekvloer heeft. Mooi plafonnetje trouwens hè?







en de volgende plaatjes van vrijdagavond:

tussen schuur en garage...

tussen schuur en atelier ...

in het atelier ....

ligt het volgende filmpje:

Plafonds met overtollige gipsplaten.

Op 17 september zullen alle overige cementdekvloeren worden aangebracht. Dan moeten alle materialen naar de gastenkamer waar de dekvloer al in ligt. Er ligt nog een hele stapel gipsplaten in de grote ruimte van het atelier. Die zijn over van de bouw van het casco en ze liggen al een tijdje in de weg. Kunnen ze niet worden gebruikt voor de plafonds die nog her en der moeten worden aangebracht in diverse ruimtes? Het zijn platen van soms 2,4 x 1,2 m. Zouden we in staat zijn die zelf te verwerken? Zonde om weg te doen immers?!

Eerst maar eens proberen in de berging. Dat kan weinig kwaad. Soms martelen met de 2 meter lange stroken, die we op zo'n 40 of 50 cm breed snijden. Zo op het plaatje ziet het er verdienstelijk uit vinden we. In het echt is er nog best wat op aan te merken, maar de stukadoor kan het vast wel mooi maken.

Rekenen en rekenen: ook de gastenkamer zou er nog helemaal uit moeten kunnen, als we slim snijden. De isolatie is er door Sylvia al in gebracht, dus wat let ons..... Nu dan maar stroken van 2,40m lang!?

En ja hoor, met veel geploeter lukt ook dat! We zijn bijna halverwege, dus voor de 17de gaat het ons lukken om alle gipsplaten weg te werken. De rest van de plafonds met stucplaatjes komt na het storten van de vloeren. De inmiddels  toegezegde hulp kunnen we daar trouwens wel bij gebruiken, want dan moet ook het hoge plafond in de garage nog.
Binnenkort de stukadoor maar eens een prijs gaan vragen voor de behandeling van wanden en plafonds. Dan kan daarna behangen worden. Het behang is al in bestelling!

Inmiddels is de V.O.F. Klaverweide Wilp opgericht en ingeschreven bij de KvK. Ook de Belastingdienst weet van ons bestaan en heeft ons voorzien van BTW-nummer.
Materiaal-inkoop kunnen we nu dan ook als ondernemers gaan doen, bijvoorbeeld bij de Bouwmaat. Binnenkort dus op jacht naar stucplaatjes en fermacell-platen voor de plafonds in de natte cellen.

Dekvloeren en plafonds.

Aanmaken van de specie voor de cementdekvloer.

De gastenkamer beneden met de douche- en wc-ruimte is als eerste aan de beurt. Als de andere ruimtes gedaan worden kan deze ruimte als opslag voor materialen dienen.

Zo gaat het er uit zien als het glad gestreken is. Achteraan de drain voor de doucheafvoer.

De buisjes wringen zich door de deuropening naar de kamer.

Discussies over het soort dorpeltje tussen de kamer en de doucheruimte worden bij uitstek geïllustreerd op willekeurige op de grond liggende platen. Deze vorm dorpel zou mooi zijn maar is wel een stuk duurder...

Intussen verricht Sylvia reuzenwerk: ladder op - ladder af, het aanbrengen van glaswoldekens in het plafond van de grote garage! Het werk in de garage is inmiddels klaar als dit bericht het licht ziet.

Strook voor strook wordt tussen de balken gestopt. De stroken worden afgezaagd van rollen. Soms moeten er twee smallere stroken ingebracht worden tussen de balken. Peentjes zweten met mondkapje op.

Tegelen, balustrade en meer.

Een tijd geleden, op een snoeihete dag haalden we met de pick-up de witte tegeltjes voor de badkamer op. 72 vierkante meter maar liefst. Op zoek naar een kleurtje ter afwisseling met al het wit kwamen we toch weer uit bij de tegeltjes van Ceramica Vogue. We wisten dat ze deze in Deventer verkochten. Levertijd 3 weken, toen nog net op tijd. En zo ziet het er uit als ze er op geplakt zijn:

Dit is de badkamer van de gastenkamer op de begane grond. Een geel 10x10 tegeltje als rand. Alles mat.

Voor de algemene w.c. gebruiken we een restantje groen-achtige tegeltjes van 10x10cm uit de verbouwing van het huis als achtergrondje voor het fonteintje. Ook hadden we nog precies genoeg smalle stripjes op ooghoogte. Die zijn niet mat, maar hoog-glanzend. Dat maakt het toch weer fleurig vinden we.

De beveiliging die tijdens de bouw op het 'binnen-balkon' werd aangebracht is inmiddels vervangen door een (deels definitieve) opvolger. Stalen strips, verankerd op de rand. Er op komt een houten leuning.

Op de hoeken van de vide rond de trap staan steeds twee stijlen. Hier zie je hoe ze keurig aan de balken bevestigd zijn. Strippen geheel 'n productie van de gebroeders Heijnis! Met veel dank natuurlijk, want een zeer fraaie oplossing.

Tussen de stijlen komt veiligheidsglas. Het geheel blijft dus heel slank en transparant.

Inmiddels zijn we ook al doende met de voorbereidingen van de aanleg van vloerverwarming. Die wordt opgenomen in de dekvloer. Isolatiemat uitrollen en pas maken, randstrippen langs de muren aanbrengen en dan noppenplaten aan elkaar leggen.

Ook op het 'binnen-balkon' komt een dekvloer met vloerverwarming. Voortaan schoenen uit!

Op de rollen slang voor de vloerverwarming zit 600 meter. Deze rol is door de installateur onder de steiger opgehangen. Aan ons de schone taak om de slang van de rol af te laten lopen, zodat ie in de noppenplaten kan worden gedrukt.

En na een uurtje of wat ligt het er dan zo bij: de gastenkamer op de begane grond is inmiddels klaar voor het aanbrengen van de dekvloer.

En aanpalend natuurlijk ook de douche-/toiletruimte daarbij. Laat het zandcement maar komen, want ook de vloertegels zijn inmiddels opgehaald in Voorst. Dit is de laatste week bouwvak, dus volgende week gaat dat naar verwachting gebeuren. Dan gaat ook het tegelwerk weer verder.

De bevrijding van het uitzicht

Na de steigers nu ook de keet en de bouwtoilet weg! Vooral de knalgele keet was een blikvanger die midden in het uitzicht stond. Hijsen en wegwezen:

En dan zien we dit. Vanuit het 'atelier'.

Vanaf het 'binnenbalkon'.

's Avonds bij ondergaande zon, lekker een boek lezen op het binnenbalkon, of mijmeren over de tocht van de afgelopen dag, of die van de dag van morgen ....

Of met een kop thee op je eigen kamer.
Zover is het nog niet, er moet nog heel wat gebeuren, maar het gaat wel steeds meer leven.
Volgende keer onder andere over het tegelwerk en balustrades in wording.

In vol ornaat, een rondje om de schuur.

Ging het bericht hiervoor over de ontmanteling van de steigers. Nu dan een rondje gebouw vrij van stalen kooien.
Als je binnenkomt, bij het huis: groot en zwart.

Bij nader inzien: erg groot en erg zwart.
Langs deze gevel willen de clematis en de passiebloem in de toekomst wel klimmen!

Een dichte doos met zonnecellen.

Hé, toch minder dicht dan gedacht?

Verrassing: de grote glaspui: licht en open. Rechts de gastenkamers boven elkaar. De toegang en fietsenberging zit onder het eerste deel van de glaspui, waarachter het "binnenbalkon".

Terugkijkend vanaf de kas.
Achter de kas om, of door de moestuin richting boomgaard. We hoeven niet meer over de haag te stappen, maar kunnen weer door de normale doorgang de moestuin in.

En dan komend vanuit de boomgaard. Ook hier zonder de steigers. Het laatste schilderwerk kan gebeuren vanaf de trap. We zijn bijna bij, maar worden steeds naar binnen gejaagd door de regen.

En tot slot, weer terug naar de toegang. De boerderij is vanuit sommige hoeken gezien inderdaad wel erg klein. We moeten bekijken of daar met een slim beplantingsplan nog wat aan te maskeren valt.

Overigens zijn we nog niet vrij van kinderziekten. Vandaag bewezen stortbuien dat er ergens boven een Veluxraam nog een lek zit. En verder zetten de grote houten deuren met de hitte van de afgelopen dagen zo uit dat ze na afkoeling niet meer in het slot willen. Dat is wel lastig als je 's avonds de boel wil afsluiten. Wordt allemaal nog aan gewerkt.