Weekend en start tweede week.

Zaterdag werd het meetwerk verricht dat uitsluitsel moest bieden of het fundament echt haaks was. Dat was een goede zet, want de mooie apparatuur wees uit dat de hoek die als vast moest dienen toch niet helemaal 90 graden was. Over de hele lengte verliep de zaak 4 cm. Dat moet dus uitgemiddeld worden.
Hierna de beelden van de meterij:

Alle lappen en andere afdek materialen konden worden verwijderd en gedroogd.

 De stroken komen er keurig onderuit.

En aan deze spijker hangt dus het hele gebouw.

De zondag werd door gebracht met scheppen van zand. Het leek verstandig om maar zoveel mogelijk zand uit de kruipruimte te kruien zolang de muurtjes nog niet op hoogte waren. Die grond komt waarschijnlijk goed van pas nu min of meer het besluit is genomen om geen vlonder terras op hoogte aan te brengen, maar gewoon op verhoogd maaiveld.

Tot onze onaangename verrassing komen we dan toch nog steeds dit soort ongelukkige loeders tegen. Niet door ons te verslepen. Een beetje wrikken, verder komen we niet en het ligt toch echt in de weg.

Overzicht bouwterrein bij start week 2. We werden wakker in een geheel witte wereld. Zelfs op de kas lag sneeuw. Om een uur of negen zag het er zo uit. De toplaag van de klei begon te ontdooien. In de sleuf langs de kiwiboog was het een geglibber van jewelste. Scheppen dus, om het een beetje vlak te maken. Dat viel niet mee in die bevroren ondergrond.

De touwtjes zijn gespannen en de metselprofielen gesteld. Deze week komen we boven de grond uit en kunnen wij alvast wat van de grondbulten wegwerken tegen de muren aan.
Wordt vervolgd!

5 maart. Het eerste beton is gestort.

De weerberichten zijn kantje boord, het is koud en guur maar gelukkig droog. De verwachting voor de middag is regen opgevolgd door sneeuw. De eerste hagel viel vanochtend al en de buitenkraan was bevroren.
Marian begon de dag met bloggen en Sylvia startte al direct weer met graven en blubber met puin sjouwen naar de grote put bij de kiwiboog.
Om 8 uur begonnen ook de voorbereidingen voor het storten van de beton. In de kelder werd nog een matje gelegd. En verder werd op de hoeken de hoogte van de toekomstige vloer uitgezet.

Om een uur of twaalf kwam de kraan. Da's geen kleine dreumes! Het ging allemaal maar net. Met name langs de kastanje die een beetje schuin naar binnen staat is het kritisch.

Zo kon ie nog net op de foto, even later niet meer. Klaas schept intussen lustig door: het sleufje van de riolering kon weer dichtgegooid, want hij lag er in, samen met de hemelwaterafvoer die naar de voormalige zinkput is geleid.

Even de matjes een eindje opschuiven.

En, ach, verzet jij even de aanhanger?

  

Het vol tappen van de kubel. De kraan kon net tot hier komen en dan hoefde de chauffeur, die geen held was in sturen niet nog verder achteruit. De kastanje kon deze keer nog blijven staan, maar we zullen hem toch maar omhalen, want ESBI komt waarschijnlijk wel met nog wat groter spul.

En voor ons bestond de dag grotendeels uit het volscheppen van vele kruiwagens met blubber en puin. Om dit, zodra er geen kubels beton in de lucht hingen, te storten in de put naast de kiwiboog. Hieruit zijn overigens eerst een aantal kikkers en salamanders gered. Van de salamanders zijn er twee naar Hattem gedeporteerd en de andere mochten verder wonen in onze vijver. Dat moet toch een stuk prettiger zijn dan die diepe zwarte put, maar ach je kent het perspectief van de salamander niet, dus misschien is dat wel helemaal niet waar.
Terwijl de bodem van de put langzaam omhoog komt door alle gestorte zooi is het baggerdepot in de tuin alweer aanzienlijk geslonken. Nog effe en je ziet er niks meer van.

Tegen het einde werktijd begon het inderdaad vies te regenen. Om de verse beton tegen de verwachte vrieskou te beschermen werden na ampel beraad de stroken beton liefdevol afgedekt met bubbeltjes plastic, steigerplanken, piepschuimblokken en oude gordijnen. Van de laatste twee was José met vooruitziende blik de hofleverancier. De dag eindigde met akelig nat en guur weer: lekker jøtulen dus.

2 en 3 maart in plaatjes.

verruimen van de sleuven langs de gevels

de kiwiboog valt om, touwtje eraan

nog gauw even de mooie blauwe iris redden

wat nu weer voor pijpen en die muur is ook knap lastig! 

alweer blubber en puin

wat een prutzooi!!

vrolijk word je niet van dit baggerdepot

sleuf voor het riool maken

doorvoer voor de riolering vanuit de voormalige grub door de put en dan verder 

riolering leggen en doorsteken

het is druk in de kelder

schot in de kelder voor het storten van het beton

schaft in het zonnetje

materiaalaanvoer op 

verlengde bouwstraat 

naar het materialenplein

leiding leggen voor het zwembad
van de toekomst in 2050

pijpje klaar

pa koppe slijpt een wapeningsnetje

en zo begint het alweer wat te lijken

De volgende dagen. Buffelen

Vandaag kwam Maarten Slijkhuis om de sleuven langs de gevels verder op te ruimen zodat er goed gewerkt kon gaan worden aan de aanvullingen van de fundering. Ook moesten de twee stroken binnen de gevels nog op diepte worden gebracht.

Marian vertrok om een uur of negen richting Leiden voor anderhalve dag en maakte dus niet mee dat na ampele overweging besloten werd om ook de kelder die vóór de te handhaven kelder zit toch leeg getrokken moest worden om het ontbrekende stuk muur daar goed te kunnen funderen. Opnieuw putje scheppen dus. En hoe. Voordat Sylvia goed en wel gewend was aan het idee stroomde het puin en vooral de blubber al over het terrein. Er ontstond een enorme ravage van zwarte derrie met grote brokken muur, stukken staal, piepschuim overal en nergens. En dat stroomde lekker in alle richtingen weg. Wat een smeerboel weer en dat op het moment dat verwacht werd dat we zouden gaan bouwen en niet dat er nog weer meer rotzooi zou ontstaan.

Ook een onaangename verrassing was dat er precies op de plek van een nieuwe funderingsstrook toch nog weer een stuk muur werd aangetroffen. Ook hier beraad: het was voldoende stevig en kon worden opgenomen in de funderingsstrook.

Nog een andere ontdekking was dat er richting het huis twee pijpen door de fundering heen staken. Eén daarvan heeft een zeer grote diameter, maar hij loopt dus ook dwars door het aan te vullen stuk fundering aan de kant van het huis. Waar het ding voor gediend heeft, is ons niet duidelijk. Ook is niet duidelijk waar ie vandaan komt en waar ie heen gaat. Na nog een stukje graven blijkt het gat van de doorvoer in de fundering zo groot te zijn dat met wat kunst- en vliegwerk mooi de aanvoer van gas, water en elektra boven langs de pijp van binnen naar buiten kan worden geleid. Nu alleen voorkomen dat die openingen dichtlopen tijdens het beton storten. De piepschuimblokken die José achterin de bus had gemikt kwamen nu goed uit.

Gelukkig kwam Klaas ’s middags weer om Sylvia te helpen die ’s ochtends vol goede moed in haar uppie gestart was, maar die nu bij alle onverwachte blubber-ellende wel wat steun kon gebruiken. De enige meevaller was dat het prachtig weer was.

Maarten trok ook de sleuf voor de aanleg van de riolering en de hemelwaterafvoer door het grasveld voor de deur. De put en de uitgang van de oude grub waardoor de riolering moet komen te lopen werd voorbereid en inmiddels zijn de pijpen al getrokken en het dichtgooien van de sleuf is inmiddels alweer begonnen.

Inmiddels staat liggen alle stroken voor het funderingswerk klaar en is in de kelder na vele uren emmers blubber scheppen de bodem voldoende vrijgemaakt om er beton in te kunnen storten. Daartoe is er een bekistingplank ingezet en we sluiten onze ogen maar voor de puinzooi waar je daarachter en -boven tegen aankijkt. Straks – als de muur is opgemetseld - zand er in en dan gauw vergeten.

De nodige bouwmaterialen zijn aangevoerd over de nog wat verlengde bouwweg. De planning is nu dat vrijdagochtend om 12 uur de kraan wordt opgesteld en om 13u komt de betonwagen voorrijden. Hopelijk gaat het daarna niet te hard vriezen.


Foto's volgen!

1 maart. De kop is er af.

Gelukkig goed weer vandaag na de zeer natte en winderige zondag van gisteren. Om 8 uur arriveerde Sander Koppe die de fundering gaat aanpassen tot en met de begane grondvloer. De kas is geschikt gemaakt als schaftruimte en de "bouwvergaderingen" kunnen er worden gehouden.

Van bovenaf gezien ligt het bouwterrein er zo bij. Heel overzichtelijk. Delibereren over waar te beginnen. Sylvia in de weer met de pomp: er stond zeker 20 cm water in de kelder van alle sneeuw van de afgelopen tijd. Twee kikkers en een pad gered, die hadden het kennelijk overleefd in de diepe pompputten die in beide hoeken van de kelder zitten.

En dan begint het meten = weten: hoogte bepalen, de plek van de te graven sleuven voor de tussenondersteuningen voor de vloeren en waar moeten de rioleringspijpen komen.

Voor de ontdekte kelder ligt er nog één die vol water staat. Die steekt onder de schuur en moet dus ergens doorgestoken worden zodat hij leeg kan lopen in de ondergrond. Gaten boren dus, zo diep mogelijk in de wanden. Dan dienen de diepe kuilen die gegraven moesten worden tenminste nog voor een tweede doel. Sylvia heeft nog wat meer ruimte gemaakt zodat we het lek zo ver mogelijk van de nieuwe gevel af kunnen maken. Zoals gebruikelijk lekkere stevige muren. Keihard en bijna een volle boorlengte diep ging de boor erin. En toen gutste het water er uit. Het was redelijk helder, wat betekent dat er ook onderin deze kelder vermoedelijk veel grof puin ligt.

Pomp in het gat en pompen maar (foto linksboven).

Enkele grote stukken puin voor de geboorde gaten en wat losse opvulling met gaasdoek en toen konden we beginnen met het terugzetten van de grond (foto linksonder).

Foto rechtsonder:

En dan ook nog vandaag: gaten boren in de wanden van de kelder waar ooit misschien nog een zwembad in kan worden gemaakt. Dan moet er een ringleiding kunnen worden gemaakt om het water rond te pompen. Die wordt dus nu aangebracht voor "je weet maar nooit"......

Het plan

En toen de sloop (voorjaar 2009)

Het dak er af.

Omleggen van kabels en leidingen. Een oud aanrechtkastje uit de schuur doet dienst als stoppenkast voor de bouwaansluitingen van het  elektra.

De sloop van de rest.

De ontdekking van de kelder.